Devogeleer Emile
Van een bal in Tenbroek naar vijftig jaar samen in LEEUW “Dat was het begin van een lang verhaal”
Soms begint een levensverhaal op een heel gewone zaterdagavond. Voor Gaston Smeeks en Bertine Decuyper gebeurde dat op een bal in Tenbroek, bij De Witte. Bertine was 18, Gaston 20. Een dans werd het begin van een relatie die hen uiteindelijk naar een huwelijk en een gezin bracht.
Bertine groeide op in Beersel, achter het kasteel, in de Nering. Gaston is afkomstig uit Dworp en heeft er altijd gewoond. Toen ze elkaar leerden kennen, wist Gaston zelfs nauwelijks waar Beersel lag. “Hij had er nog nooit van gehoord”, vertelt ze.
Het was haar grootmoeder die onrechtstreeks voor de eerste ontmoeting zorgde. Die woonde in Tenbroek en op zaterdag gingen haar dochter en kleindochter er boodschappen doen. Grootmoeder vertelde dat er die avond een bal was bij De Witte. De jonge Beerselse besloot erheen te gaan.
Bertine zat aan een tafeltje toen een jonge kerel op haar afstapte met de vraag om te dansen. Die jonge kerel was Gaston.
“Dat was dus het begin van een lang verhaal.”
Liefde die alle hindernissen overwon
Na die eerste ontmoeting zagen ze elkaar gedurende een tijd slechts sporadisch. Gaston was meteen aangetrokken tot de jonge vrouw uit Beersel. Zij had wat meer tijd nodig, maar uiteindelijk sloeg ook bij haar de vonk over.
De relatie kende echter geen gemakkelijke start. Haar moeder keurde haar keuze niet goed en door problemen binnen de familie kwam het zelfs tot een breuk. Familieleden verbraken het contact.
“Dat was voor mij, maar ook voor Gaston, een zeer moeilijke periode in ons leven”, blikt Bertine terug.
Toch bleven ze elkaar trouw. De steun van Gaston hielp haar door die moeilijke jaren heen. Uiteindelijk kozen ze voluit voor elkaar en trouwden ze op 26 juni 1976.
Postbode en bankbediende
Gaston begon al op zijn zeventiende als postbode. Hij werd in Dworp en omgeving een graag geziene en geliefde postbode.
Bertine werd door haar ouders aangespoord om na haar derde jaar middelbaar haar diploma steno-dactylo te behalen in een school in Ukkel, zodat ook zij aan het werk kon. Ze begon haar loopbaan bij Paribas in Brussel en ging later aan de slag in de boekhouding.
In Dworp bouwden ze hun gezinsleven uit in het huis van Gastons ouders. Rond de woning lag heel wat land. Na zijn postronde trok Gaston vaak de tuin in. Verse groenten waren daardoor nooit ver weg.
Maar zijn groene vingers beperkten zich niet tot groenten. Gaston hield ook kippen, konijnen, duiven, barbarie-eenden, parelhoenders en een tijdje zelfs kalkoenen. Een hobby waar hij duidelijk veel plezier aan beleefde.
Muziek als nieuwe passie
Ook Bertine vond na verloop van tijd een nieuwe passie. Toen ze 46 was, schreef ze zich in aan de muziekacademie van Alsemberg. Eerst volgde ze een jaar viool, daarna schakelde ze over op altviool. Die liefde voor muziek is gebleven en ook vandaag speelt ze nog altijd graag altviool.
Ondertussen groeide het gezin. In 1979 werd dochter Kristel geboren. Twee jaar later kwam zoon Stefaan erbij. Het geluk was compleet.
De kinderen bouwden intussen hun eigen leven uit. Kristel werd architecte en Stefaan garnierder. “Wij zijn heel fier op onze kinderen”, klinkt het.
Vier kleinkinderen
En daar bleef het niet bij. Kristel en Stefaan schonken hun ouders vier kleinkinderen. Intussen zijn die allemaal tieners geworden. De vier kleinkinderen betekenen voor het echtpaar een grote verrijking. Ze genieten dan ook volop van de momenten die ze samen kunnen doorbrengen met hun kinderen, schoonkinderen en kleinkinderen.
Als ze terugkijkt op hun gezamenlijke leven, overheerst vooral dankbaarheid. Het begon met een toevallige dans op een bal in Tenbroek. Er kwamen moeilijke momenten, maar ook veel geluk, een gezin, een loopbaan, hobby's en intussen een nieuwe generatie.
“We hopen nog vele jaartjes te kunnen genieten samen.”
Een eenvoudige wens, na een bijzonder verhaal dat vijftig jaar geleden begon met één dans.
Devogeleer Emile
